Literaire nalatenschap Jean-Paul Franssens naar de Bijzondere Collecties

19 juni 2008

De literaire nalatenschap van de schrijver Jean-Paul Franssens is overgedragen aan de Bijzondere Collecties. Ook de Franssens-collectie van Thijs Wierema is daar ondergebracht.

Jean-Paul Franssens, illustratie voor De wisselwachter, 1980.

Jean-Paul Franssens, illustratie voor 'De wisselwachter', 1980.

Op 19 juni is de literaire nalatenschap van de schrijver Jean-Paul Franssens overgedragen aan de Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam. De nalatenschap bevat onder meer manuscripten, brieven, tekeningen en foto's, en biedt een gedetailleerd beeld van Franssens' kunstenaarsbestaan en privéleven. Dat beeld wordt nog aangevuld door de Franssens-verzameling die de letterkundige Thijs Wierema tegelijkertijd aan de Bijzondere Collecties schonk.

Een schrijversleven

Jean-Paul Franssens in 1981. Foto: D.F. Gasser.

Jean-Paul Franssens in 1981. Foto: D.F. Gasser.

Jean-Paul Franssens (1938–2003) werd geboren in Groningen. Hij werkte als regisseur bij Opera Forum in Enschede en bij de Nederlandse Opera Stichting in Amsterdam, waar hij sinds 1972 woonde. Franssens debuteerde in 1981 met de novelle De wisselwachter, die verfilmd werd door Jos Stelling. Voor de romans en novellen die volgden, putte hij veel uit persoonlijke herinneringen. Met name geldt dat voor de reeks Een gouden kind (1991), Een goede vader (1993) en Broederweelde (1995). Geheel autobiografisch zijn de beide Privé-domeindelen Zuiderkerkhof 1 (1997) en De wereld wil bedrogen worden (1999).

Naast proza schreef Franssens toneel en poëzie en was hij een fervent briefschrijver. Zijn correspondentie met H.J.A. Hofland verscheen onder de titel Over en weer (1989) en die met A.F.Th. van der Heijden werd postuum gepubliceerd in Ik heb je nog veel te melden (2005). De brieven van Hofland en Van der Heijden aan Franssens zijn aanwezig in de nalatenschap, waarin zich verder brieven bevinden van vrienden en collega's als Belcampo, Remco Campert, Adriaan Morriën, Opland, Connie Palmen en Peter van Straaten. Verder was Franssens actief als beeldend kunstenaar en illustrator. Zo illustreerde hij een aantal van zijn eigen boeken.

Een dampkring waar eigen regels gelden

Jean-Paul Franssens, typoscript van 'Winteravondliedje', 1961.

Jean-Paul Franssens, typoscript van 'Winteravondliedje', 1961.

Jean-Paul Franssens behoorde tot de mensen ‘die zich lijken te bewegen in een dampkring waar de wetten van de dagelijkse sleur niet opgaan, waar eigen regels gelden', zoals Allard Schröder schreef bij Franssens' overlijden. De verzamelingen die nu overgedragen zijn aan de Bijzondere Collecties geven daar blijk van. Ze vormen een aanvulling op de literaire verzamelingen die al bij de Bijzondere Collecties aanwezig waren, waaronder die rond Multatuli, Frederik van Eeden, Albert Verwey, Jacob Israël de Haan en de vorig jaar verworven nalatenschap van de junkiedichter Arie Visser.

Gepubliceerd door  Bijzondere Collecties UvA