De bello Gallico

Bello Gallico

Gaius Iulius Caesar, De bello Gallico. Fleury, benedictijnerabdij Saint Benoît-sur-Loire, eerste helft negende eeuw. Hs. XV G 1.

Oorspronkelijk, in de eerste eeuw voor Christus, was het verslag dat Julius Caesar (100-44 v.C.) van zijn oorlogshandelingen in Gallië maakte, verspreid in boekrollen van papyrus. Daarvan is niets bewaard gebleven. Pas vanaf de vierde eeuw ontstond het moderne boektype, de codex of het ‘doorbladerbare’ boek, samengesteld uit bladen perkament (later: papier). De twee oudste tekstgetuigen van De bello Gallico dateren uit de tijd van Karel de Grote. De ene
codex berust in de Bibliothèque Nationale te Parijs, de andere wordt bewaard in de Bijzondere Collecties. Het Amsterdamse handschrift werd begeerd door geleerden, door paus Gregorius XV en door een jurist uit Amsterdam, die het ontvreemdde uit de bibliotheek van zijn leermeester. Via de verzameling van een rijke Amsterdamse koopman kwam het in 1706 in het bezit van de bibliotheek van het Athenaeum Illustre, de voorloper van de Universiteitsbibliotheek.

Gepubliceerd door  Bijzondere Collecties UvA

2 augustus 2012